[ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΖΑΚΥΝΘΟ]

Ζάκυνθος

Το 150 π.Χ. κατέκτησαν τη Ζάκυνθο οι Ρωμαίοι. Κατά τα πρωτοχριστιανικά χρόνια οι πειρατικές επιδρομές που γινόντουσαν στο Ιόνιο έπληξαν και το νησί της Ζακύνθου. Μετά από αρκετά εκατοντάδες χρόνια Ρωμαϊκής κατοχής το νησί αυτό κατάφερε τελικά να κερδίσει την ανεξαρτησία του πληρώνοντας φόρους στη Ρώμη.

Η Ζάκυνθος εκείνα τα χρόνια άνθιζε πνευματικά, είχε αποκτήσει κύρος στη περιοχή και συγκέντρωνε μεγάλο αριθμό Ρωμαίων επιστημόνων και ανθρώπων του πνεύματος. Με την πτώση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας η περιοχή υπέκυψε στη λαιμαργία των πειρατών. Τις επόμενες δεκαετίες τα νησιά του Ιονίου λεηλατήθηκαν από Βάνδαλους, Ούννους, Γότθους και Κουρσάρους.

Όταν ο Μέγας Κωνσταντίνος ίδρυσε τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία η Ζάκυνθος έγινε μέλος της Επαρχίας της Ιλλυρίας. Υπό την αιγίδα της Κωνσταντινούπολης η Ζάκυνθος ήταν λιγότερο τρωτή όσον αφορά τους διαφόρους εισβολείς με συνέπεια να ανθίσει πολιτιστικά αλλά και οικονομικά.

Εκείνη τη περίοδο, πιστεύεται ότι ήρθε ο Χριστιανισμός στο νησί. Λέγεται μάλιστα ότι το 34 μ.Χ. επισκέφτηκε το νησί η Μαρία η Μαγδαληνή στα πλαίσια του ταξιδιού της από την Ιερουσαλήμ στη Ρώμη και ότι εγκαινίασε τη διδασκαλία του Χριστιανισμού εκεί.

Το 466 π.Χ. η Ζάκυνθος πάλι έπεσε στα χέρια καταστρεπτικών εισβολέων. Ο Αφρικανός Βάνδαλος Γκιζαρίχ περικύκλωσε τη Ζάκυνθο με 60 πλοία, λεηλάτησε το νησί και ισοπέδωσε την πόλη της Ζακύνθου.

Καθώς έσβηνε η λάμψη της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, εισέβαλλε ο στρατός των Κουρσάρων στη περιοχή προς αναζήτηση μοναστηριών που περιείχαν πλούσια λάφυρα. Την περίοδο μεταξύ 1147 και 1479 το νησί διοικούνταν από λόρδους αριστοκράτες, οι οποίοι πιθανόν αυτοί να ευθύνονται για την παράδοση του νησιού στα χέρια των Ενετών το 1485.

Μετά τον Κρητικό Πόλεμο του 1669, άρχισε η πτώση της Βενετίας, η οποία έχανε τις αποικίες της την μία μετά την άλλη. Το 1797 το νησί παραδόθηκε στους Γάλλους.

Το 1800 η Ρωσία και η Τουρκία υπέγραψαν στην Κωνσταντινούπολη μια συνθήκη σύμφωνα με την οποία ιδρυόταν η Επτανησιακή Πολιτεία ως ανεξάρτητο κράτοσ. Αυτό σήμαινε ότι αυτά τα νησιά θα ήταν ένα αυτοδιοικούμενο τμήμα της Ρώσικης Αυτοκρατορίας. Οι Ζακυνθινοί επειδή είχαν υποστεί τις συνέπειες του προηγούμενου ολιγαρχικού πολιτεύματος των ευγενών, εξεγέρθηκαν και σήκωσαν τη σημαία της ένωσης στο κάστρο της Ζακύνθου με την ελπίδα να προσελκύσουν τις Αγγλικές δυνάμεις ώστε να τους βοηθήσουν στην προσπάθεια τους για την ανεξαρτησία. Άλλα εννέα χρόνια αστάθειας ακολούθησαν μέχρι που οι Άγγλοι τελικά επενέβησαν στο να ανεξαρτητοποιηθεί το νησί.

Όταν κηρύχτηκε η Ελληνική Επανάσταση, οι Ζακυνθινοί πρόθυμα πήραν τα όπλα στα χέρια τους και πολέμησαν στο πλευρό των υπολοίπων Ελλήνων. Το 1864 η Αγγλία αναγνώρισε την Ελλάδα ως ελεύθερο πλέον κράτος και εγκατέλειψε νησί. Τότε υψώθηκε η Ελληνική σημαία στην πόλη της Ζακύνθου.

<επιστροφή>