[ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΡΟΔΟ]

Ρόδος

Το 1100 π.Χ. όταν τελείωσε ο Μυκηναϊκός πόλεμος, ήρθαν στη Ρόδο οι Δωριείς και ίδρυσαν τρις πόλεις-κράτη, την Λίνδο, Ιαλυσό και Κάμειρο, οι οποίες αργότερα ενώθηκαν με άλλες τρις Δωρικές πόλεις, όπως τη Κω, Κνίδο και Αλικαρνασσό και έτσι δημιουργήθηκε η Δωρική Εξάπολις (μια ομοσπονδία έξι πόλεων).

Η οικονομία και ο πολιτισμός στο νησί άνθησε μέχρι τον 3ο αι. π.Χ., όπου και υπήρξε η κυρίαρχη δύναμη στο Αιγαίο. Περίπου χίλια χρόνια αργότερα και συγκεκριμένα το 1309 η Ρόδος έπεσε στα χέρια των Ιπποτών του Αγίου Ιωάννη και μετατράπηκε σε κέντρο δύναμης που συμβολιζόταν από την εκπληκτική μεσαιωνική πόλη με το επιβλητικό κάστρο και το παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου.

Ο Κολοσσός της Ρόδου, ήταν ένα τεράστιο μπρούτζινο άγαλμα, το οποίο κατασκευάστηκε το 280 π.Χ. και τοποθετήθηκε από τους κατοίκους της Ρόδου στην ομώνυμη τότε πρωτεύουσα του νησιού. Το άγαλμα αναπαρίστανε τον Θεό Ήλιο και λέγεται ότι είχε ύψος 105 πόδια και ζύγιζε 225 τόνους. Ο θρύλος τον θέλει να στέκεται με τα πόδια ανοιχτά στην είσοδο του λιμανιού, αλλά το πιθανότερο είναι ότι στεκόταν σε μια πλευρά μόνο του λιμανιού. Σε ένα σεισμό το 224 π.Χ. το άγαλμα αυτό σωριάστηκε κάτω. Λέγεται ότι ένας Αιγύπτιος βασιλιάς προσφέρθηκε να αναλάβει τα έξοδα της ανακατασκευής του, όμως οι Ρόδιοι αρνήθηκαν αυτή τη πρόταση. Φοβόντουσαν ότι το άγαλμα προσέβαλλε κατά κάποιο τρόπο τον θεό Ήλιο και γι’ αυτό χρησιμοποίησε ο τελευταίος το σεισμό για να το ρίξει κάτω. Περίπου 1000 χρόνια αργότερα, το 656 π.Χ. ένας μουσουλμάνος έμπορος αγόρασε κομμάτια του αγάλματος και τα μετέφερε κάπου για να τα λιώσει. Όπως και να έχει το πράγμα, ο Κολοσσός της Ρόδου βασίζεται σε ένα θρύλο, που τον θέλει να στέκεται ανάμεσα στις εισόδους του λιμανιού της Ρόδου.

Υπό την Ρωμαϊκή Κυριαρχία η Ρόδος ήταν ανεξάρτητη. Το 395 μ.Χ., μετά την διαίρεση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, η Ρόδος ενσωματώθηκε στη Αυτοκρατορία του Βυζαντίου. Παρέμεινε υπό βυζαντινό έλεγχο μέχρι το 1309, όπου οι Ιωαννίτες Ιππότες κατάλαβαν το νησί. Το 1522, μετά από μια αιματηρή πολιορκία που διηύθυνε ο Τούρκος Σουλεϊμάν Α΄ οι Ιππότες αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τη Ρόδο. Η Τούρκικη κυριαρχία στη Ρόδο διήρκεσε μέχρι το 1912, όταν ο Ιταλικός στρατός κατέλαβε το νησί χωρίς να συναντήσει καθόλου αντίσταση από τον Τούρκικο στρατό. Μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου το νησί ελευθερώθηκε από τους ηττημένους πλέον Ιταλούς με τη βοήθεια των Ελληνικών και Συμμαχικών Δυνάμεων και το 1947 ενώθηκε με την υπόλοιπη Ελλάδα.
 

<επιστροφή>