[ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟΝ ΠΟΡΟ]

Πόρος

Το ηφαιστειογενές νησί Πόρος, αποτελείται από δυο μικρότερα νησιά, την Καλαυρεία και τη Σφαιρία. Μια μικρή διώρυγα χωρίζει τα δύο νησιά. Ο Πόρος βρίσκεται πολύ κοντά στην Αργολίδα. Οι λάτρεις της αρχαιολογίας θα θέλουν σίγουρα να επισκεφτούν τα ερείπια του ναού του Ποσειδώνα, που βρίσκονται πέντε χλμ. από την πόλη του Πόρου, στον δρόμο προς το μοναστήρι της Ζωοδόχου Πηγής. Ο ναός αυτός, όπως άλλωστε και οι περισσότεροι αρχαίοι ναοί στην Ελλάδα, υ βρίσκεται στην ωραιότερη τοποθεσία του νησιού. Ο ναός χρονολογείται από τον 6ο αι. π.Χ. και επελέγη ως έδρα της αμφικτιονίας της συμμαχίας της Καλαυρείας, ενός θρησκευτικού συνδέσμου ελληνικών πόλεων, όπως της Ερμιόνης, της Επιδαύρου, του Ναυπλίου, της Αίγινας, της Αθήνας και του Ορχομενού. Σ’ αυτόν τον ναό λέγεται ότι είχε καταφύγει το 322 π.Χ., κυνηγημένος από τον Φίλιππο της Μακεδονίας, ο αρχαίος Αθηναίος ρήτορας Δημοσθένης, στον περίβολο του οποίου έδωσε τέλος στη ζωή του πίνοντας κώνειο.

Πόρος θα πει πέρασμα. Στην άκρη αυτού του περάσματος, από όπου πήρε και το όνομά της, είναι χτισμένη αμφιθεατρικά πάνω σε ένα λόφο η νησιωτική παραδοσιακή πόλη του Πόρου, πρωτεύουσα και λιμάνι του νησιού.

Ο Πόρος, κατά την αρχαιότητα ονομαζόταν Καλαυρεία και ήταν το νησί του Ποσειδώνα, του θεού της θάλασσας. Αυτό γίνεται εμφανές από τις διάφορες γραπτές αναφορές, αλλά και από τα ερείπια του αρχαίου ναού, που ήταν αφιερωμένος στον θεό αυτό και βρίσκεται στο μέσον του νησιού. Αυτός ίσως είναι και ο λόγος για τον οποίον τον 7ο αι. π.Χ. επιλέχτηκε το νησί του Πόρου ως έδρα της αμφικτιονίας των επτά πόλεων που αναφέρουμε παραπάνω.

Ο Πόρος κατά συνέπεια ακολούθησε την τύχη των υπόλοιπων νησιών του Σαρωνικού. Κατά τη διάρκεια της Επανάστασης του 1821 κατά των Τούρκων, το νησί αυτό πολέμησε στο πλευρό των υπολοίπων νησιών και το 1830 εγκαταστάθηκε στο νησί ο πρώτος πολεμικός ναύσταθμος της Ελλάδας. Έναν χρόνο αργότερα, το 1831, έλαβε χώρα η ναυμαχία του Πόρου.

Η ιστορία του μοναστηριού της Ζωοδόχου Πηγής ξεκινά στις αρχές του 18ου αι., όταν ο επίσκοπος Αθηνών, Ιάκωβος ο Β΄, θεραπεύτηκε, πίνοντας νερό από μια πηγή που ανάβλυζε στην περιοχή αυτή.
 

<επιστροφή>