[ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΠΑΤΜΟ]

Πάτμος

Οι πρώτοι κάτοικοι της Πάτμου θεωρούνται οι Κάρες. Αργότερα ήρθαν οι Ίωνες. Τα ερειπωμένα τείχη που χρονολογούνται από τον 4ο αι. π.Χ. μαρτυρούν την ύπαρξη μιας περιτειχισμένης πόλης στην τοποθεσία Καστέλλι.

Προκαταρκτικές ανασκαφές που διεξήχθησαν στο σημείο αυτό αποκάλυψαν ότι στο νησί λατρεύονταν η θεά Άρτεμις και ο Απόλλωνας. Ο ναός της θεάς του κυνηγιού, Αρτέμιδος, πιστεύεται ότι βρισκόταν στο σημείο, όπου αργότερα χτίστηκε τον 11ο αι. το μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου.

Ο ναός του θεού της μουσικής, Απόλλωνα, βρισκόταν κοντά στο λιμάνι Σκάλα. Τον 1ο αι. π.Χ. η Πάτμος βρισκόταν υπό την εξουσία της Μιλήτου Μικράς Ασίας. Τον καιρό εκείνο έσφυζε από ζωή και είχε αναπτύξει έναν αξιόλογο πολιτισμό. Αρχαίοι ναοί, γυμναστήρια και ένας σύλλογος λαμπαδηδρόμων υποδεικνύουν την καλή οικονομική κατάσταση και το υψηλό επίπεδο του πολιτισμού του νησιού αυτού.

Το έτος 1981 το Ελληνικό Κοινοβούλιο ψήφισε ένα νόμο, κατά τον οποίο η Πάτμος ονομάστηκε Ιερό Νησί. Το μοναστήρι αποτελεί εξαρχία του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, το οποίο διοργάνωσε το 1988 λαμπρές εκδηλώσεις για τον εορτασμό των 900 χρόνων από την ίδρυση της Ιεράς Μονής του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου. Το 1995 γιορτάστηκε πανηγυρικά η επέτειος των 1900 χρόνων από τη συγγραφή της Αποκάλυψης.

Η πιο σημαντική σελίδα στην ιστορία του νησιού γράφτηκε το 95 μ.Χ., όταν ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος, εκδιώχθηκε από την Έφεσο και εξορίστηκε στην Πάτμο. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στο νησί έγραψε το θεόπνευστο Βιβλίο της Αποκαλύψεως.

«Εγώ, ο Ιωάννης ο αδελφός σας, και συμμέτοχος εις την θλίψην και την βασιλείαν και την υπομονήν εν Ιησού Χριστώ, ήμουν εις την νήσον που ονομάζεται Πάτμος, εξαιτίας του λόγου του Θεού και της μαρτυρίας δια τον Ιησού Χριστόν…..» Από αυτό το σημείο και έπειτα η Πάτμος έγινε ο ιερός τόπος όλης της Χριστιανοσύνης.

Το 1088 ο αυτοκράτορας Αλέξιος Α΄ Κομνηνός δώρισε το νησί της Πάτμου στον μοναχό Χριστόδουλο και αυτός με τη σειρά του ίδρυσε το μοναστηριακό κάστρο προς τιμήν του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου.

Το μοναστήρι αυτό έγινε ο κεντρικός πυρήνας, γύρω από τον οποίο αναπτύχθηκε και άνθησε τα επόμενα χρόνια όλη η κοινωνική και οικονομική ζωή του νησιού. Τους επόμενους 9 αιώνες που το μοναστήρι ήταν ενεργό, οι ακμή και η παρακμή του επηρέαζε αντίστοιχα θετικά η αρνητικά όλο το νησί.

Τον 16ο και 18ο αι. υπήρχαν περίοδοι έντονης πνευματικής και οικονομικής ανάπτυξης στο νησί.

<επιστροφή>