[ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΝΑΞΟ]

Νάξος

Σύμφωνα με την παράδοση η Νάξος πήρε το όνομά της από τον βασιλιά των Κάρων, οι οποίοι ήταν και οι πρώτοι κάτοικοι του νησιού. Αργότερα ακολούθησαν διάφοροι έποικοι όπως οι Κρήτες και οι Ίωνες.

Η Νάξος άλλαξε κατά την αρχαιότητα πολλά ονόματα, όπως Ντία, Στρογγυλή, Διονυσάς, Μικρά Σικελία και Ηράκλεια. Πάντως το νησί είναι γνωστό, ως το μέρος όπου ο Θησέας εγκατέλειψε την κοιμούμενη Αριάδνη, επιστέφοντας από την Κρήτη, όπου τον βοήθησε να σκοτώσει τον Μινώταυρο.

Η πρωτεύουσα του νησιού βρισκόταν πάντοτε περίπου στο ίδιο σημείο, παρόλο που αρχικά ήταν γνωστή με το όνομα Καλιόπολις.

Από τον 7ο αι. π.Χ. και μετά το νησί απέκτησε μεγάλη φήμη εξαιτίας της υψηλής ποιότητας μαρμάρινων γλυπτών που κατασκευάζονταν στα εργαστήρια του, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων αριστουργημάτων, όπως τα περίφημα λιοντάρια της Δήλου και τα τεράστια αγάλματα των νέων ανδρών, γνωστών ως «Κούρων».

Τον 6ο αι. π.Χ. η Νάξος, υπό την κυριαρχία του τυράννου Λύγδαμις, έφτασε στο ζενίθ της δόξας της,. Η πτώση του καθεστώτος του οδήγησε, πάντως, στην εγκατάλειψη αρκετών φιλόδοξων κατασκευαστικών σχεδίων, όπως το έργο του Ναού Πορτάρα, που δεν ολοκληρώθηκε ποτέ.

Μετά το πέρας των Περσικών πολέμων τον 5ο αι. π.Χ. η Νάξος βρέθηκε υπό την κυριαρχία των Αθηναίων και αργότερα, τον 4ο αι. π.Χ. πέρασε στην Μακεδονική Αυτοκρατορία. Έπειτα ελεγχόταν από τους Αιγυπτίους Πτολεμαίους και μετά από αυτούς δεχόταν εντολές από την Ρόδο, ως μέλος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Το νησί γνώρισε τον Χριστιανισμό πολύ νωρίς, τον οποίο μετέδωσε στο νησί ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος, από την Πάτμο, τον 1ο αι. μ.Χ., όταν ακόμα κυριαρχούσαν οι Ρωμαίοι. Τους Ρωμαίους διαδέχτηκαν οι Βυζαντινοί, οι οποίοι όμως έχασαν τον έλεγχο του νησιού από τους Ενετούς κατά τη διάρκεια της 4ης Σταυροφορίας.

Το 1204 ο Ενετός Μάρκος Σανούδο ονομάστηκε Δούκας της Νάξου και έκτισε το περίφημο κάστρο της χώρας. Ο Σανούδο και οι διάδοχοι του ενώ κυβερνούσαν με σκληρότητα, επικράτησαν μέχρι την κατάληψη του νησιού από τους Τούρκους το 1566, όταν ο πειρατής Βαρβαρόσα, κατάκτησε και λεηλάτησε το νησί. Ο Τούρκικος ζυγός διεκόπη από τους Ρώσους για σύντομο χρονικό διάστημα, μεταξύ 1770-1774 και συνεχίστηκε μέχρι το 1821, όπου κατά τη διάρκεια του Απελευθερωτικού Αγώνα οι Ναξιώτες έπαιξαν σημαντικό ρόλο. Το 1831 το νησί ενώθηκε τελικά με την υπόλοιπη Ελλάδα.
 

<επιστροφή>