[ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟΥΣ ΛΕΙΨΟΥΣ]

Λειψοί

Ένας μεγάλος αριθμός αρχαίων αντικειμένων που βρέθηκαν μέσα σε τάφους και χρονολογούνται από τους τελευταίους αιώνες προ Χριστού επιβεβαιώνουν την παρουσία μιας πόλης και μιας συγκροτημένης κοινωνίας.

Κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού Πολέμου (431-404 π.Χ.) οι Λειψοί δεχόντουσαν επισκέψεις πλοίων (όχι πάντα με φιλικές προθέσεις) και από τους δύο αντιπάλους.

Την Ρωμαϊκή περίοδο το νησί ερημώθηκε, λόγω της ελλιπούς οχύρωσης του όσον αφορά στις καινούργιες πολεμικές μεθόδους και τεχνικές εκείνης της εποχής.

Την Βυζαντινή περίοδο οι Λειψοί ενσωματώθηκαν στην Επαρχία της Δωδεκανήσου. Κατά τη διάρκεια του 11ου αι. μ.Χ. άρχισε μια καινούργια περίοδος για το νησί, καθώς ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου Αλέξιος Κομνηνός δώρισε τα νησιά Πάτμο και Λειψούς στον ιερέα Χρηστόδουλο. Αυτά τα νησιά ήταν εκείνο το διάστημα σχεδόν ακατοίκητα. Έτσι θα μπορούσε να χτίσει ένα μοναστήρι, όπου θα μπορούσε να συγκεντρώσει τους μαθητές του για να αφοσιώσουν την ζωή τους με ειρήνη στην ασκητική ζωή.

Το 1523 κατέλαβαν οι Τούρκοι το νησί, όμως λόγω της ύπαρξης της Μονής της Πάτμου, συνέχισε να απολαμβάνει κάποια προνόμια. Κατά την διάρκεια της Επανάστασης του 1821 κατά του Τούρκικου ζυγού οι κάτοικοι των Λειψών κατάφεραν να ξεφορτωθούν τους Τούρκους, όμως αυτό διάρκεσε λίγο, καθώς με την Συνθήκη της Κωνσταντινούπολης στις 9 Ιουλίου του 1832 οι Τούρκοι ανάκτησαν την κυριαρχία τους στο νησί. Το 1912 οι Ιταλοί κατέλαβαν τα Δωδεκάνησα και εγκατέστησαν στους Λειψούς μια μικρή φρουρά.

Κατά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ελευθερώθηκαν οι Λειψοί και ενσωματώθηκαν στο Ελληνικό Κράτος.

 

<επιστροφή>