[ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΛΕΡΟ]

Λέρος

Η στρατηγική γεωγραφική θέση της Λέρου στο νοτιοανατολικό Αιγαίο ευθύνεται για την πλούσια ιστορία του νησιού. Ίχνη ανθρώπινης παρουσίας στο νησί, που βρέθηκαν στην περιοχή Παρθένι, χρονολογείται στα βάθη των αιώνων, στην Νεολιθική Εποχή (8000-3000 π.Χ.).

Κατά την διάρκεια του 5ου αι. η Λέρος γνώρισε μεγάλη πνευματική άνθηση. Σημαντικοί δημιουργοί της υπήρξαν ο Δημόδικος στην σκωπτική ποίηση και ο Φερεκύδης στην ιστοριογραφία.

Μετά τους Περσικούς πολέμους το νησί προσχωρεί στην Αθηναϊκή συμμαχία. Επιτύμβιες στήλες και νομίσματα που βρέθηκαν στο νησί, μαρτυρούν το πέρασμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Στα ρωμαϊκά χρόνια ο Πλούταρχος αναφέρεται στην αιχμαλωσία του Ιουλίου Καίσαρα στο μικρό νησί Φάρμακο, κοντά στην Λέρο.

Κατά την διάρκεια των Βυζαντινών χρόνων χρίστηκαν στο νησί καταπληκτικές εκκλησίες. Ο Μέγας Κωνσταντίνος ενσωμάτωσε το νησί στο Θέμα της Σάμου. Αυτήν την περίοδο χτίστηκαν το Κάστρο και η εκκλησία της Παναγιάς, όπως επίσης και το κάστρο των Λεπίδων, γνωστό σήμερα ως Παλιόκαστρο.

Τα Κυκλώπεια Τείχη βρίσκονταν σε εκείνη την περιοχή. Στην Λέρο υπάρχουν μοναδικά βυζαντινά μνημεία, όπως η πρωτοχριστιανική εκκλησία στο Παρθένι και η εκκλησία της Αγίας Βαρβάρας, οι οποίες χτίστηκαν με μαρμάρινα και πέτρινα τμήματα από αρχαία ερείπια της περιοχής.

Το 1314 οι ιππότες του Αγίου Ιωάννη της Ρόδου καταλαμβάνουν το νησί και το διοικούν τυραννικά μέχρι το 1523, όταν οι Τούρκοι ανάλαβαν την διοίκηση όλου του Αιγαίου και λεηλάτησαν όλα τα νησιά του. Παρά τις δύσκολες συνθήκες της Τουρκικής κατοχής η Λέρος κατάφερε να διατηρήσει ένα είδος αυτονομίας, και αργότερα όταν ξέσπασε η Επανάσταση του 1821 οι κάτοικοι της ήταν ανάμεσα στους πρώτους που επαναστάτησαν.

Το 1830 στο Πρωτόκολλο του Λονδίνου όλα τα Δωδεκάνησα παραδόθηκαν στην Τουρκία. Έπειτα, κατά την περίοδο 1912-1943 κατέλαβαν το νησί οι Ιταλοί, οι οποίοι το μετέτρεψαν σε οπλοστάσιο. Στην διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου το νησί απελευθερώθηκε από την Ιταλική κατοχή.

Κατόπιν ακολούθησαν δύο χρόνια Αγγλικής κατοχής και τελικά τον Μάρτιο 1948, η Λέρος, μαζί με τα υπόλοιπα νησιά της Δωδεκανήσου, ενώθηκαν με την Ελλάδα.

 

<επιστροφή>