[ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΚΥΘΝΟ]

Κύθνος

Σύμφωνα με τον θρύλο, οι Δρύοπες, οι οποίοι προέρχονταν από την Εύβοια, εγκαταστάθηκαν στην Κύθνο τον 12ο ή 11ο αι. π.Χ.

Ανασκαφές ανέδειξαν μια τοποθεσία που χρονολογείται από την πρώιμη Νεολιθική ή ακόμα καλύτερα από την Μεσολιθική περίοδο, και θεωρείται ο παλαιότερος οικισμός που βρέθηκε στις Κυκλάδες. Πολύ αργότερα κατέφθασαν οι Ίωνες στο νησί και ίδρυσαν την αρχαία πόλη της Κύθνου. Το νησί πήρε μέρος στη Ναυμαχία της Σαλαμίνας με δυο πλοία και για αυτή τους τη συμμετοχή οι Κύθνιοι αναφέρονταν στην βάση ενός χρυσού τρίποδα στους Δελφούς.

Οι πρώτοι κάτοικοι του νησιού ήταν οι Κάρες, οι οποίοι λίγο μετά παρέδωσαν το νησί στους Κρητικούς. Το νησί πέρασε μετέπειτα στους Δρύοπες, οι οποίοι της έδωσαν το όνομα Κύθνος. Οι Δρύοπες ενδιαφέρονταν πιο πολύ για τις εύφορες κοιλάδες της Κύπρου και έτσι εγκατέλειψαν την Κύθνο, η οποία πέρασε στους Ίωνες. Στο βόρειο τμήμα του νησιού υπάρχουν ερείπια από κάστρα εκείνης της εποχής.

Γύρω στο 200 π.Χ. το νησί δέχτηκε επανειλημμένα τις επιδρομές των Ρωμαίων, οι οποίοι όμως ποτέ δεν κατάφεραν να το καταλάβουν. Η πρωτεύουσά του τότε μετρούσε περισσότερους από 12.000 κατοίκους, οι οποίοι ήταν συγκεντρωμένοι στο βορειοδυτικό τμήμα της πρωτεύουσας. Στην εποχή του Διοκλητιανού όταν διαιρέθηκε η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία η Κύθνος έγινε μέλος της επαρχίας της Αχαΐας και αργότερα, την Βυζαντινή περίοδο ενσωματώθηκε στο «θέμα» του Αιγαίου.

Οι Φράγκοι υπό τον Μάρκο Σανούδο έφτασαν στο νησί το 1207 και η Ενετική κυριαρχία διάρκεσε μέχρι το 1617, όταν οι Τούρκοι έδιωξαν τον Άγγελο Γκατσαντίνο, τον τελευταίο φεουδάρχη, και ενσωμάτωσαν έτσι το νησί στην Οθωμανική αυτοκρατορία.

Αργότερα, η πρωτεύουσα μεταφέρθηκε στην τοποθεσία με το σημερινό όνομα Κεφαλόκαστρο. Ξανακτίστηκε την εποχή του Χριστού και καταστράφηκε από λεηλατείς για να ξανακτιστεί και να καταστραφεί πάλι από πειρατές τον 13ο αι.

Η Κύθνος πλήρωνε τους φόρους της απευθείας στον Σουλτάνο και απολάμβανε θρησκευτική ελευθερία κατά τη διάρκεια του Τουρκικού ζυγού, όμως συχνά δεχόταν επιδρομές πειρατών και υπέφερε άλλο τόσο από καταστροφικές επιδημίες. Μια τέτοια επιδημία το 1823 πήρε τη ζωή των περισσότερων κατοίκων του νησιού. Κατά την περίοδο λίγο πριν την Επανάσταση του 1821 η Κύθνος γνώρισε πνευματική άνθηση. Αυτό κυρίως είχε ως αποτέλεσμα την ίδρυση ενός ιδρύματος ανώτερης εκπαίδευσης στο μοναστήρι της Παναγίας του Νίκους, κοντά στη Χώρα. Το σπήλαιο Καταφύκι, κοντά στη Δρυοπίδα, είναι ένα από τα μεγαλύτερα ανεξερεύνητα σπήλαια του Ελλαδικού χώρου, το οποίο χρησίμευε κατά την διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ως καταφύγιο για τους κατοίκους του νησιού. Σήμερα μαζεύονται στο σπήλαιο οι πιστοί για να γιορτάσουν την Ανάσταση.
 

<επιστροφή>