[ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΑ ΚΥΘΗΡΑ]

Κύθηρα

Τα Κύθηρα είναι γνωστά από την αρχαιότητα ως το νησί της Αφροδίτης. Στο ξεκίνημα της δεύτερης χιλιετίας π.Χ. ονομαζόταν Πορφυρούσσα, όμως η έλλειψη φυσικών λιμανιών απέκλεισαν το νησί απ’ το να κερδίσει πολιτική σημασία. Υπήρξε Σπαρτιατική προφυλακή και υποτάχτηκε στους Αθηναίους (το 424 π.Χ.) στη διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου. Μετά τη τέταρτη Σταυροφορία (1204) υπέστη αλλεπάλληλες επιδρομές και το 1537 οι κάτοικοι του νησιού πωλήθηκαν ως σκλάβοι. Το 1717 κατέλαβαν οι Ενετοί το νησί. Η ιστορία του νησιού κατόπιν είναι μεγαλύτερη των Ιόνιων νησιών.

Τα Κύθηρα αποικήθηκαν από τους Μινωΐτες και αργότερα πέρασαν στα χέρια των Αθηναίων. Κυριαρχήθηκε από Ρωμαίους, Βυζαντινούς, Ενετούς και Τούρκους και λεηλατήθηκε πολλές φορές από επιδρομές βαρβάρων. Το 1571, τη χρονιά της ξακουστής ναυμαχίας της Ναυπάκτου μεταξύ των δυτικών συμμάχων και των Τούρκων, ο πληθυσμός του νησιού μειώθηκε σημαντικά, εξαιτίας των συνεχών πολέμων Ενετών και Τούρκων. Όταν τελείωσε ο πόλεμος, οι Ενετοί φρόντισαν να αναδιοργανώσουν και να ενδυναμώσουν το νησί καθώς κατείχε σημαντική στρατηγική θέση. Κατά την αρχαιότητα υπήρξε σημαντικός σταθμός, όσων ταξίδευαν στην Αίγυπτο και στη Λιβύη. Εξαιτίας αυτού, τα Κύθηρα αποτέλεσαν αιτία φιλονικίας μεταξύ Σπαρτιατών και Αθηναίων που ανά περιόδους από τον Πελοποννησιακό πόλεμος ως το 300 π.Χ. άλλαζαν χέρια. Η γειτνίαση με τη Σπάρτη έδινε στους Αθηναίους την ευκαιρία για επιδρομές εναντίων των εχθρών τους, ενώ από την άλλη η κατοχή των Σπαρτιατών πρόσφερε ασφάλεια στην πόλη τους.

Τον 17ο αι., όταν πολλές από τις Ενετικές αποικίες έπεφταν στα χέρια των Τούρκων, πολλοί πρόσφυγες της Πελοποννήσου και της Κρήτης έβρισκαν καταφύγιο στο νησί. Το 1714 κατά τη διάρκεια ενός πολέμου μεταξύ Ενετών και Τούρκων, το φρούριο Καψάλι παραδόθηκε στους Τούρκους, από τον Ενετό αρχιστράτηγο Μαρκέλλι, κατόπιν συνθηκολογήσεως. Το 1718 οι Ενετοί διεκδίκησαν πάλι τα Κύθηρα. Αυτή ήταν η μόνη περίοδος που τα Κύθηρα υπέφεραν από την Τουρκική κατοχή. Όμως τον 18ο αι. πέρασε πάλι στην κυριαρχία των Ενετών και γνώρισε πραγματική ευημερία. Η περίοδος κυριαρχίας των Ενετών διακόπηκε με τη συνθήκη του 1797, που σύμφωνα με αυτό τα Επτάνησα περνούσαν στα χέρια της Γαλλίας που μόλις είχε γίνει δημοκρατική και έδινε ελπίδα στους νησιώτες. Το 1798 ο Ρωσσοτουρκικός στόλος εξανάγκασε τους Γάλλους να τους παραχωρήσουν το νησί, το οποίο υπέφερε από αιματηρές μάχες, μέχρι το 1800 όπου ιδρύθηκε το Επτανησιακό Κράτος. Το Κράτος και το Σύνταγμα του 1803 ήταν τα πρώτα δείγματα Ελληνικής αναγέννησης και ανεξαρτησίας που ήρθε με την Επανάσταση του Έθνους το 1821. Η δεύτερη Γαλλική κατοχή το 1807-1809 διέψευσε τις ελπίδες για ελευθερία, ενώ το Ιονικό κράτος που είχε δημιουργηθεί το Νοέμβριο του 1815, στο Συνέδριο στο Παρίσι, έγινε Αγγλική αποικία. Οι κάτοικοι του νησιού έκαναν προσπάθειες να απελευθερωθούν απ’ τους Άγγλους και να ενωθούν με την Ελλάδα, πράγμα που πραγματοποιήθηκε το 1864, όταν τα Ιόνια νησιά δόθηκαν ως προίκα στο Βασιλιά Γεώργιο.

Η πρωτεύουσα καταστράφηκε ολοσχερώς από τον Βαρβαρόσα το 1537. Το 1717 ξανακτίστηκε από τους Ενετούς και το 1864 ενώθηκε με το Ελληνικό Κράτος.
 

<επιστροφή>