[ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΚΕΑ]

Κέα

Η ιστορία της Κέας παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον και οι ανασκαφές στην Αγία Ειρήνη δείχνουν ότι η ιστορία ξεκινάει περίπου το 3000 π.Χ., στο τέλος της Νεολιθικής περιόδου. Από τα ευρήματα, εκτιμάται ότι περίπου το 2000 π.Χ. στην χερσόνησο της Αγίας Ειρήνης, κοντά στο Βουρκάρι, υπήρχε μια ακμάζουσα πόλη, ήταν μάλιστα κέντρο εμπορίου, με κτήρια, ναούς, υδραγωγείο, δρόμους και ψηλά προστατευτικά τείχη. Ακριβείς πληροφορίες για εκείνη τη περίοδο, δεν μπορούν να δοθούν, εφόσον οι έρευνες των αρχαιολόγων δεν έχουν ολοκληρωθεί ακόμη.

Το όνομά της το πήρε από τον Κέω, οικιστή από τη Ναύπακτο, που με τη βοήθεια των Λοκρών, στα τέλη του 12ου αι. π.Χ., ήρθαν και κατέλαβαν το νησί. Έως τότε το νησί είχε διάφορα ονόματα όπως Υδρούσα κλπ. Επιγραφές που βρέθηκαν στην Καρθαία, δείχνουν ότι υπήρχαν στενές και φιλικές σχέσεις μεταξύ Κέας και Ναυπάκτου.

Οι Ίωνες ήρθαν από την Αττική το 1130 π.Χ. και αποίκησαν την Κέα. Συνέβαλλαν στην ανάπτυξη ενός σημαντικού πολιτισμού και πόλεις όπως η Καρθαία, Ιουλίδα, Κορησσία και Ποιήεσσα γνώρισαν πραγματική άνθηση. Κάθε πόλη περιβαλλόταν από ισχυρά τείχη και είχε επιβλητικά κτίρια, αγάλματα και άλλα μνημεία αφιερωμένα σε θεότητες και ήρωες.

Διάφοροι κατακτητές πέρασαν από το νησί και επέβαλλαν κάθε φορά όχι μόνο την κυριαρχία τους, αλλά και τον τρόπο ζωής. Οι Ρωμαίοι αρχικά επέτρεψαν κάποια ελευθερία στη διοίκηση, όμως ακολούθησε η διαφθορά. Την περίοδο που βρίσκονταν οι Ενετοί στην Κέα, το νησί, όπως και οι υπόλοιπες Κυκλάδες έγιναν καταφύγιο για τους πειρατές. Την περίοδο του Τούρκικου ζυγού το νησί διατήρησε κατά κάποιο τρόπο την αυτοδιοίκησή του, πάντα όμως υπό τον έλεγχο των Τουρκικών αρχών. Ένα λαμπρό γεγονός εκείνης της περιόδου είναι οι πολεμικές επιχειρήσεις του Λάμπρου Κατσώνη, ο οποίος χρησιμοποίησε ως ορμητήριο το λιμάνι του Αγίου Νικολάου, που έκτοτε έγινε ο φόβος των Τούρκων.

Η Κέα έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο στην απελευθέρωση του Ελληνικού Έθνους, στην Επανάσταση του 1821.

 

<επιστροφή>