[ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΕΡΙΝΗ]

Κατερίνη

Κατά τα αρχαία χρόνια, γύρω στο 700 π.Χ. όταν οι Μακεδόνες κατακτούσαν την Πιερία, ανάγκασαν ένα μέρος των Θρακιωτών της Πιερίας να μετακινηθούν προς τα βόρεια, ενώ εκείνοι που παρέμειναν ενσωματώθηκαν σταδιακά με τους Μακεδόνες.

Η πιο καθοριστική μάχη των αρχαίων χρόνων μεταξύ Ελλήνων και Ρωμαίων ήταν μοιραίο να λάβει χώρα στην Πιερία, κοντά στην πόλη Δίον. Η ιστορική μάχη έγινε στις 22 Ιουνίου του 168 π.Χ. μεταξύ των ποταμών Αίσων και Λευκού (τους σημερινούς Μαυρονέρι και Πέλεκα, αντίστοιχα). Σε εκείνο το σημείο οι Ρωμαίοι υπό τον Αιμίλιο Παύλο νίκησαν τον τελευταίο βασιλιά των Μακεδόνων, Περσέα, και έτσι σήμανε το τέλος της Μακεδονικής κυριαρχίας και η αρχή της Ρωμαϊκής Κατοχής στην Ελλάδα. Σαν να μην έφτανε αυτό, μετά την μάχη, ο Αιμίλιος Παύλος συνέλαβε τον Περσέα και τον χρησιμοποίησε ως τρόπαιο στη Ρώμη για την θριαμβευτική του νίκη. Εκτός από τον Περσέα όμως ο Αιμίλιος Παύλος εξέθεσε και 250 φορτία γεμάτα με αγάλματα που έκλεψε κυρίως από την Μακεδονία, από τα οποία πολλά προέρχονταν σίγουρα από την Πιερία, όπως τα 25 αγάλματα που αναπαριστάνουν διάφορες θεότητες του Δίου που φτιάχτηκαν κατόπιν εντολής του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Για να αποκτήσουν κύρος και λάμψη οι Ρωμαίοι μετέτρεψαν την Πιερία σε Ρωμαϊκή επαρχία και έκαναν πρωτεύουσα τους την Πέλλα, την άλλοτε πρωτεύουσα του κραταιού Μακεδονικού Κράτους. Βρισκόμενες οι πιερικές πόλεις υπό το καθεστώς της Πάξ Ρωμάνα δεν θα ήταν πλέον εκτεθειμένες σε εξωτερικούς κινδύνους και δεν θα απειλούνταν από κανένα.

Κατά την διάρκεια της Τουρκικής κατοχής στην Ελλάδα, η Πιερία αποτελούσε μια ξεχωριστή διοικητική περιοχή και το μικρό χωριό Κατερίνη στο κέντρο της Πιερίας άρχισε να αναπτύσσεται για να γίνει αργότερα πρωτεύουσα της επαρχίας. Παρόλα αυτά, η καταπίεση των κατοίκων από τους κατακτητές ήταν πολύ σκληρή, και έτσι οι Έλληνες άρχισαν να αναπτύσσουν μια ανυπάκουη συμπεριφορά απέναντι στον τύραννο στις αρχές του 16ου αι., φεύγοντας στα βουνά ως αντάρτες και χρησιμοποιώντας το χωριό Μηλιά ως αρχηγείο τους.
 

<επιστροφή>