[ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΚΑΡΠΑΘΟ]

Κάρπαθος

Το νησί βρίσκεται ανάμεσα σε δυο πολύ γνωστά νησιά, τη Ρόδο και τη Κρήτη. Είχε κατοικηθεί από τη Μινωική και Μυκηναϊκή εποχή. Τάφοι και οικισμοί που έχουν βρεθεί μαρτυρούν ότι το νησί κατοικούνταν από τη δεύτερη χιλιετία π.Χ. Στα Δωρικά χρόνια (1000 π.Χ.) αναφερόταν ως Τετράπολις από τις τέσσερις γνωστές πόλεις Ποτίδαια (Πηγάδια), Αρκεσία (σημερινή Αρκάσα), Βρυκούντα και Νίσσυρος (στην περιοχή του Ολύμπου). Στην κλασική και ελληνιστική περίοδο ακολούθησε την ιστορία της υπόλοιπης Ελλάδας. Το 42 π.Χ. η Κάρπαθος κατακτήθηκε από τους Ρωμαίους και αργότερα έγινε μέλος της Βυζαντινής αυτοκρατορίας. Από τον 7ο αι. έως τον 10ο αι. μ.Χ. το νησί υπέφερε από τις λεηλασίες πειρατών, αναγκάζοντας τους ανθρώπους που έμεναν στα παραθαλάσσια μέρη να μετακινηθούν προς τα βουνά. Το νησί κατακτήθηκε επίσης από Γενοβέζους, Ιωαννίτες Ιππότες, Ενετούς και Τούρκους. Απελευθερώθηκε το 1821, αλλά το 1830 σύμφωνα με μια συνθήκη δόθηκε πάλι στους Τούρκους. Το 1912 κατακτήθηκε από τους Ιταλούς και το 1948 απελευθερώθηκε και ενώθηκε με την υπόλοιπη Ελλάδα.

Στις 17 Απριλίου 1821 τα νησιά Σάμος, Κάσος, Κάρπαθος, Χάλκη, Τήλος, Νίσυρος, Λέρος, Πάτμος και Αστυπάλαια ξεσηκώθηκαν, μη αντέχοντας άλλο τον Τούρκικο ζυγό, και ο Αγάς, ο Τούρκος διοικητής που ζούσε στη Βωλάδα, διέφυγε μέσω του λιμανιού Διαφάνι.

Σύμφωνα με το άρθρο 122, η Τουρκία έδωσε τα νησιά του Αιγαίου στην Ιταλία (8 Σεπτεμβρίου 1922). Στις 7 Μαρτίου 1948 η Κάρπαθος μαζί με τα υπόλοιπα Δωδεκάνησα ενώθηκε με την Ελλάδα. Ο Τούρκικος και ο Ενετικός ζυγός άλλαξαν ριζικά την Κάρπαθο, η οποία είναι μέλος των Δωδεκανήσων. Λόγω της γεωγραφικής της θέσης ανάμεσα στο τρίγωνο Κρήτης, Ρόδου και Μικράς Ασίας, έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ιστορία.
 

<επιστροφή>