[ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗ ΦΟΛΕΓΑΝΔΡΟ]

Φολέγανδρος

Το όνομα του νησιού προέρχεται από τον μινωικό Φολέγανδρο, που σημαίνει ότι από το 1600 π.Χ. υπήρχε η μινωική παρουσία στο νησί. Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή το όνομα προέρχεται από την φοινικική λέξη Φελεγκουντάρι που σημαίνει άγονο μέρος. Επίσης αναφέρεται από τον Πτολεμαίο και με το όνομα Φολέκανδρος.

Το νησί καταλήφτηκε από τους Δωριείς τους οποίους διαδέχθηκαν οι Ίωνες, σύμφωνα με αρχαία ευρήματα που το μαρτυρούν. Αργότερα το νησί περιήλθε στον έλεγχο της Αθήνας, στην οποία κατέβαλλε φόρους και έπειτα στους Ρωμαίους (υπό τον Τιβέριο) και τέλος στους Ενετούς. Ένα ενετικό κάστρο που βρίσκεται στο νησί μαρτυρά την κατάληψη του από τους Ενετούς. Οι Ρώσοι είχαν υπό την κυριαρχία τους το νησί από το 1771 μέχρι που καταλήφτηκε από τους Τούρκους το 1774.

Από την Φολέγανδρο πέρασαν πολλοί φημισμένοι αρχαιολόγοι, όπως ο Τεβενό (1655) και ο Μποσκίνι (1658). Για κάποιο διάστημα το νησί παρέμεινε ελεύθερο. Παρόλα αυτά ο Μποσκίνι μετέδωσε μια ιστορία που είχε ακούσει κατά την οποία έγιναν προσπάθειες να καταλάβουν κάποιοι το νησί. Ένας κληρικός επισκέφτηκε το νησί και αποφάσισε να παραμείνει. Κάποιοι άκουσαν για αυτό και έπραξαν το ίδιο. Μόλις το ανακάλυψαν αυτό οι Τούρκοι εκτέλεσαν τον κληρικό σε μια σπηλιά.

Για κάμποσο καιρό μετά από αυτό το περιστατικό δεν τολμούσε κανείς να επισκεφτεί το νησί. Το 1770 κατέφτασε ο Τουρνεφόρ και ένα χρόνο αργότερα ο Πας Βαν Κρίνεν. Το νησί χρησιμοποιήθηκε μέχρι το 1940 ως τόπος εξορίας.

Στην Φολέγανδρο υπάρχουν διασκορπισμένα πολλά αρχαία ερείπια, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων ρωμαϊκών αγαλμάτων και άλλων αντικειμένων. Μέσα στο παλαιό κάστρο υπάρχουν πολλά αντικείμενα από τον Μεσαίωνα και στην Χρυσή Σπηλιά υπάρχουν κάποια αξιόλογα απομεινάρια.
 

<επιστροφή>