[ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΚΕΡΚΥΡΑ]

Κέρκυρα

Οι Κερκυραίοι είναι καλλιεργημένοι άνθρωποι με μεγάλη κληρονομιά στην μουσική και τις τέχνες.

Το νησί μπορεί να καυχηθεί για τις 32 φιλαρμονικές ορχήστρες, τρις από τις οποίες ιδρύθηκαν στην πόλη και δίνουν τακτικά κοντσέρτα κατά την διάρκεια του καλοκαιριού.

Η όπερα απέκτησε πολλούς φίλους κατά την διάρκεια των Ενετών, αλλά εκτιμάται πολύ στις μέρες μας. Όπως έλεγε και μια παροιμία «αν χειροκροτηθείς στην Κέρκυρα είναι σίγουρη και η διεθνής επιτυχία».

Οι πολλές γκαλερί τέχνης έχουν μόνιμες αλλά και έκτακτες εκθέσεις διεθνών καλλιτεχνών, όπως και ντόπιων. Σήμερα το μοντέρνο Θέατρο καθώς και πολλές εξωτερικές ρομαντικές τοποθεσίες αποτελούν τόπο συνάντησης για υπέροχα ποικίλα γεγονότα, όπως συναυλίες, παραστάσεις σύγχρονου χορού, παραστάσεις της συμφωνικής ορχήστρας του νησιού, θεατρικές παραστάσεις κλπ.

Η παράδοση είναι ζωντανή, γεγονότα που εορτάζονταν για εκατοντάδες χρόνια, συνεχίζονται μέχρι και σήμερα, φέρνοντας σε επαφή τον επισκέπτη με τον πολιτισμό και την παράδοση. Παλλαϊκή είναι η συμμετοχή στις τέσσερις λιτανείες του Αγίου Σπυρίδωνα, δυο από τις οποίες γίνονται κατά την διάρκεια του Πάσχα (Κυριακή των Βαΐων και Μεγάλο Σάββατο). Το Πάσχα επίσης εντυπωσιακός είναι ο εορτασμός στην πόλη, με τα εκατοντάδες κανάτια που σπάνε οι πιστοί πετώντας τα από τα μπαλκόνια.

Το καλοκαίρι η ποικιλία των εκδηλώσεων-φεστιβάλ ψυχαγωγεί τους επισκέπτες. Παραδοσιακή μουσική, χορός, ζουμερό αρνί σούβλας δίνουν άρωμα στο ζεστό νυχτερινό ανοιξιάτικο αέρα. Οι Κερκυραίοι αγαπούν πολύ τις εκδηλώσεις, αλλά επίσης και την Ορθόδοξη πίστη τους. Σταθμό αποτέλεσε το 733 η απόφαση που πήρε ο Λέων ο Ίσαυρος να αφαιρέσει την Εκκλησία της Δυτικής Ελλάδας από την δικαιοδοσία του Πάπα και να την δώσει στον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως.

Ο Επισκοπικός Θρόνος της Κέρκυρας εξαρτιόταν ως τότε από την Αρχιεπισκοπή Νικοπόλεως, έγινε ο ίδιος Αρχιεπισκοπή με άμεση εξάρτησε από τον Πατριάρχη. Αυτή η περίοδος συνεχίστηκε τον 12ο αι. με τον Εμμανουήλ Κομνηνό Α΄ πού έδωσε ειδικά προνόμια και φορολογικές απαλλαγές σε δύο ομάδες ιερέων που αποτελούνταν από 33 μέλη η κάθε ομάδα. Η πρώτη ομάδα ήταν πολιτική και αποτελείτο από 33 ιερείς που εξαιρούνταν των φόρων του αυτοκράτορα ή των τοπικών αρχών, μπορούσαν επίσης να συναλλάσσονται. Σε αντάλλαγμα έπρεπε να προσεύχονται για την Ορθόδοξη κυριαρχία. Ονομάζονταν Λευτεριώτες για να διαχωρίζονται από τους υπόλοιπους που ήταν σκλάβοι και από αυτήν τη λέξη προέρχεται το επώνυμο Λευτεριώτης, που είναι πολύ συνηθισμένο στην Κέρκυρα. Η δεύτερη ομάδα ήταν η Ιερή Τάξη, που αποτελείτο από 32 ιερείς και έναν λαϊκό, οι οποίοι ονομάζονταν Πυθαγόριοι και είχαν τα ίδια δικαιώματα και υποχρεώσεις με τους Λευτεριώτες.

Η θρησκευτική παράδοση που υφίσταται εδώ και δυο χιλιάδες χρόνια είναι έκδηλη στα πλούσια προικισμένα εκκλησιαστικά κτήρια με τις υπέροχες εικόνες, στα μικρά ξωκλήσια που υπάρχει πάντοτε ένα κερί αναμμένο, και στα κατάλευκα μοναστήρια, όπου μένουν μαυροντυμένοι καλόγεροι.
 

<επιστροφή>