[ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΧΑΛΚΗ]

Χάλκη

Η Χάλκη είναι ένα μικρό νησί (29 τετρ. χλμ.) του συμπλέγματος των Δωδεκανήσων, το οποίο βρίσκεται στο Καρπάθιο Πέλαγος, νοτιοδυτικά της Ρόδου. Οι αρχαίοι Έλληνες το αποκαλούσαν Χαλκεία και οι ναυτικοί Χαρκιά. Είναι πολύ πιθανόν να πήρε αυτό το όνομα εξαιτίας των μεταλλείων χαλκού που υπήρχαν στο νησί ή από την Φοινικική λέξη «χάρκι» που σημαίνει ‘όστρακα’ εξαιτίας των άφθονων όστρακων που υπήρχαν στις ακτές του.

Το Νοτιοανατολικό άκρο της Χάλκης απέχει μόλις τα μίλια από το ακρωτήρι Μονόλιθος της Ρόδου. Το σχήμα του νησιού είναι σχεδόν τετράγωνο και ο κύριος άξονας του κατευθύνεται από τα δυτικά προς τα ανατολικά. Έχει μήκος 10 χλμ. και πλάτος 3 χλμ. Το έδαφός του είναι πετρώδες και τραχύ. Πάντως σε πολλά σημεία μπορεί να καλλιεργηθεί.

Η νησίδα Τρογόσα ή Τραγούσα δημιουργήθηκε από διάφορες υφαλοκρηπίδες. Ο Εμπορειός, ο Μποταμός και άλλα νησάκια γύρω από τη Χάλκη κατοικούνταν αδιάκοπα από τη Νεολιθική εποχή.

Στην περιοχή του Κάστρου, το οποίο βρίσκεται πάνω από το Χωριό στο στενό τμήμα της Χερσονήσου Τραχιάς, βρέθηκαν αρχαία κεραμικά υπολείμματα. Γύρω από το μεσαιωνικό φρούριο της Αλιμιάς βρέθηκαν τα ερείπια προϊστορικών οικισμών. Κατά τη διάρκεια αυτών των ανασκαφών βρέθηκαν επίσης υπολείμματα από πέτρινα εργαλεία και αγγεία που αποδεικνύουν ότι το νησί κατοικούνταν συνεχώς.

Τον 5ο αι. π.Χ. οι κάτοικοι της Χάλκης εμφανίζονται στους φορολογικούς καταλόγους της Αθήνας. Επιγραφές από την Κνίδο που χρονολογούνται από τα μέσα του 4ου αι. δείχνουν ότι από αυτή τη περίοδο και μετά η Χάλκη διατήρησε την αυτονομία της.

Σε ένα απόσπασμα του Θεόφραστου (372-287 π.Χ.) η Χάλκη περιγράφεται ως ένα «Ρόδιο νησί» και αυτό αποτελεί την αρχαιότερη απόδειξη, της κατάληψης του νησιού από την Ρόδο.

Η Χάλκη ανήκε σε έναν από τους δήμους της αρχαίας Καμίρου. Κατά τα ελληνιστικά χρόνια η Χάλκη οχυρώθηκε λόγω της ιδιαίτερης σημασίας που είχε ως νησί. Το οχυρό αυτό αποτελούνταν από μεγάλες τετράγωνες πέτρες.

Το κάστρο βρίσκεται νότια και πάνω από το Χωριό. Είχε χτιστεί από τους Ιωαννίτες Ιππότες και προσφέρει μια συναρπαστική θέα.

Οι οικισμοί στο Νημποριό άνθησαν κατά τα Ελληνιστικά χρόνια και την Πρωτοχριστιανική περίοδο, παρόλα αυτά, φαίνεται ότι τον 17ο αι. λόγω πειρατικών επιδρομών, εγκαταλείφτηκαν. Το μέρος αυτό ξανακτίστηκε κατά το τέλος του 19ου αι. με αποτέλεσμα την μετακίνηση των κατοίκων από το Χωριό στο Νημποριό.

<επιστροφή>