[ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ]

Αλεξανδρούπολη

Ένα από τα χαρακτηριστικότερα τοπία της περιοχής είναι οι υδροβιότοποι που σχηματίζονται από τις εκβολές των μεγάλων ποταμών, Έβρου και Νέστου, που τη διασχίζουν.

Οι αρχαιότητες της περιοχής χρονολογούνται από την Παλαιολιθική εποχή, με την εμφάνιση των πρώτων Θρακικών φυλών, μέχρι την περίοδο της Ρωμαϊκής κατοχής (2ος και 3ος αι. π.Χ), όταν ο πολιτισμός της έφτασε στο ζενίθ του.

Στη Θράκη, το βορειοανατολικότερο τμήμα της Ελλάδας κατέχει ο νομός του Έβρου. Η Αλεξανδρούπολη, η πρωτεύουσα του Έβρου, λόγω της γεωγραφικής της θέσης, είναι το μέρος όπου η ανατολή συναντά τη δύση καθώς η πόλη αποτελεί τη βασική πύλη διασύνδεσης μεταξύ των χωρών της Ευρώπης και της Ασίας. Είναι ένα μοναδικό μέρος με πολύ πλούσια ιστορία και σχετικά ανέγγιχτο από την έκρηξη του τουρισμού φυσικό τοπίο. Στη Θράκη βρίσκονται παντού διάσπαρτα νεολιθικά ευρήματα, αρχαιότητες της Ελληνιστικής περιόδου, Ρωμαικά και Βυζαντινά μνημεία. Στα βόρεια συναντά την οροσειρά της Ροδόπης, της οποίας οι πρόποδες γίνονται όλο και πιο εύφοροι στα νότια. Οι λίμνες και οι υδροβιότοποι της Θράκης συγκαταλέγονται στους πιο σημαντικούς της Ευρώπης με ίσως πάνω 300 υπό προστασία είδη πτηνών. Πάνω από 200.000 χιλιάδες υδρόβια πουλιά διαχειμάζουν εδώ. Η πανίδα της περιοχής έχει τραβήξει πολλές φορές την προσοχή των οικολόγων.

Τα 2.700 χρόνια Ελληνικής Ιστορίας και Πολιτισμού χαρακτήριζαν και τους Θρακιώτες, οι οποίοι λάτρευαν τους ίδιους Θεούς και θεότητες όπως και οι υπόλοιποι Έλληνες (Δία, Ήρα, Απόλλωνα, Άρτεμη, Άρη, Έρμη, Διόνυσο, Ασκληπιό, Ηρακλή, τις Νύμφες κλπ)

Τα Άβδηρα, η μεγαλύτερη Ιονική πόλη της Θράκης ιδρύθηκε το 545 π.Χ από τον θρυλικό Ηρακλή, ο οποίος έχτισε την πόλη προς τιμήν του φίλου του Άβδηρου, τον οποίον ξέσκισαν τα ανθρωποφάγα άλογα του Διομήδη.

Στα Άβδηρα έζησε ο λυρικός ποιητής Ανακρέων . Άλλοι φημισμένοι πολίτες της ήταν ο σοφιστής Πρωταγόρας, οι φιλόσοφοι Λεύκιππος και Ανάξαρχος, ο ποιητής Νικαίνετος και ο μεγάλος φιλόσοφος της Αρχαιότητας, Δημόκριτος.

Ανασκαφές έφεραν στο φως τμήματα των τειχών της αρχαίας πόλης, ένα κατεστραμμένο θέατρο και οικίες της Κλασσικής, Ελληνιστικής, και Ρωμαϊκής περιόδου. Οι τάφοι των μεγάλων κοιμητηρίων περιείχαν νεκρώσιμα αντικείμενα που χρονολογούνται από την Αρχαϊκή μέχρι την Ελληνιστική περίοδο.

Άλλες ανασκαφές αποκάλυψαν τμήματα των τειχών και πύργων της πόλης όπως επίσης τα θεμέλια του ιερού ναού του Διονύσου, ένα μεγάλο σπίτι με πολυάριθμα δωμάτια και όμορφα ψηφιδωτά πατώματα, τον μνημειώδη Ρωμαϊκό προπυλώνα και το θέατρο της πόλης της Ελληνιστικής και Ρωμαϊκής περιόδου.

Το Διδυμότειχο (δίδυμα τείχη) έπαιξε σπουδαίο ρόλο στη Βυζαντινή ιστορία. Το 1189 κατά την διάρκεια της Τρίτης Σταυροφορίας το πολιόρκησε ο Φρειδερίκος Μπαρμπαρόσα ενώ διαπραγματευόταν με τον αυτοκράτορα Ισαάκ ΙΙ. τον Άγγελο. Εδώ κατέφυγε ο τραυματισμένος Μιχαήλ ΙΧ μετά την ήττα που υπέστη από τους καταλανούς επιδρομείς στην Άπρο το 1305. Στο Διδυμότειχο επίσης, το 1341 ο Ιωάννης ο Καντακουζηνός στέφτηκε αυτοκράτορας. Η πόλη έπεσε το 1361 στην κατοχή των Τούρκων και ο Μούραντ ο Ι' την έκανε πρωτεύουσα του πριν την Ανδριανούπολη. Ο γιος του,ο Μπαγιετσίντ, γεννήθηκε εδώ. Ο Κάρολος ο ΧΙΙ της Σουηδίας βρισκόταν στο Διδυμότειχο το 1713-14, στην ουσία αιχμάλωτος του Αχμέντ του ΙΙΙ, ατού οποίου την δικαιοδοσία είχε περιέλθει μετά την Μάχη της Πολτάβας.

Η πόλη της Μεσημβρίας ήταν κατά το τέλος του 7ου αι. μια αποικία της Σαμοθράκης και αναφέρεται από τον Ηρόδοτο. Κάποιες φορές την αποκαλούσαν αιγιακή Μεσημβρία για να την ξεχωρίζουν από μια άλλη πόλη με το ίδιο όνομα στον Εύξεινο Πόντο.

Τέλος, το πιο σημαντικό τμήμα του αρχαιολογικού χώρου της Μεσημβρίας είναι η ύπαρξη ενός τειχισμένου οικισμού που περιλαμβάνει τη μια νοτιοδυτική γωνία του τείχους, μαζί με την ακρόπολη στο βόρειο τμήμα του. Το ανατολικό τμήμα του οχυρού της πόλης ( το οποίο έχει τρία σκέλη προς βορρά και νότο) ανήκει μάλλον στην πρώτη περίοδο του οικισμού, με μια ακρόπολη της ίδιας περιόδου στον ανατολικό λόφο.
 

<επιστροφή>